endangered animals

Sizes: Height: 8-12 in. Length: 18-26 in. Weight: 13-25 lb. Breeding: Mating: Young are born Feb.-May, depending on altitude and latitude. No. of Young: 2-5 young at a time. Blind at birth. Lifestyle: Habit: Mostly nocturnal, but often roam around during the day. Excellent digger. Solitary. Diet: Mainly small rodents. Lifespan: Up to 12 years in captivity. Related Species: Classified as "Taxidea taxus". Related to the "European badger" The badger prefers open plains, farmlands and the edges of woods. They can also reside in mountainous areas up as far as the arctic-alpine zone, farmland, marshy areas, prairies and deserts. The American badger can be found right across the western two-thirds of the US, and the range extends into Canada in the North and Mexico in the south. The American Badger is the largest member of the "weasel" family. The badger has a distinctive black-and-white face and a white stripe from its nose to its shoulders. The wide, flat body is yellowish gray which becomes more yellowish on the tail and belly. They have short black legs with extremely long front claws, which it uses for digging rodents from the ground. The open burrows dug are very dangerous to ranchers livestock. It feeds on ground squirrels, gophers, rats, mice, birds, and even rattlesnakes. Their long hair protects them from snakebites, unless a snake strikes directly on the nose. This very ferocious animal has few enemies. They have been known to attack and kill animals as big as a horse. The Badger forages day and night, but is more nocturnal. The badger is mostly threatened by humans. It can weigh up to 25 pounds and defends itself when cornered. What the badger weighs vary greatly. Except in those parts of its range where the badger lives in warm conditions all year round. In these warm climates the animal puts on a great deal of body fat over the summer to see it through the winter, and weights are at their greatest at the onset of the cold season. American badgers are loners, leading solitary lives except when males and females meet up to mate, and when females are rearing their young. Although they generally avoid contact with each other, American badgers occupy large ranges which sometimes overlap. If one badger meets another, they will attack each other. Its hair is used to make paintbrushes, and the coarse bristles were formerly used in shaving brushes. Forest recession and encroachment into grasslands is reducing the habitat of the badger, an animal vital in controlling the rodent population.The European Badger is a member of the musk bearing carnivores called Mustelidae, which also includes: otters, pine martens, stoats and weasels. The Badger now mainly nocturnal, is the largest member of this family in Britain. Adult male road casualty badgers, in the area, weighed up to 22 kilograms during the year 1989. From the tip of its nose to the root of the tail the body measures some 75 cm long with the tail adding another 15 cm. Females are slightly smaller and lighter. Though Badgers are now scarce or utterly exterminated in many parts of the British Isles there are still quite large populations of badgers here abouts. FOOD The badger eats: roots, bulbs, insects, worms, beetles, frogs, nuts, fruits, small rodents, (wild and cultivated) In fact badgers will eat nearly anything they happen to sniff out being one of natures best vacuum cleaners. (Kind of like the raccoon) Each social group specializes in foods found on its territory. They know this by taking road deaths from different areas and testing their diets. PROTECTIVE COLOURING Judging from its markings, one would conclude the badger is truly an animal suited to night time foraging, or in other words very active at night. In daylight the skin appears gray from a distance, changing to black from under the chin down. The markings of the face seem to catch and hold the light, but at night the badger is very camouflage. THE SETT The setts are all the under ground tunnels, ground holes, and shelter where for many badger's, is their main living place. Badger setts may consist outwardly of only 2 or 3 entrances, yet a number of badgers may be seen leaving from the same entrance one after another. Other setts often undisturbed for hundreds of years may run to seventy or more entrances. Badgers, rabbits and foxes will usually be using different parts of the sett, with the badgers shifting to a fresh location, periodically moving and cleaning out tunnels and sleeping chambers in another part of the sett. At an all natural sett, one can always tell when a sett is occupied - broken cobwebs, newly thrown out soil and stones, old bedding and soil mixed in huge mounds beside the entrances. During most nights of activity the animals having digested their last feast spend the small hours raking the old bedding out of the tunnels and collecting new materials - grass, leaves, bracken, even broken branches are taken down into the sett and laid out in the bed chambers. In some setts may of the tunnels are carpeted in summer and autumn with grass and leaves. Very often a single spoil heap amounts to more than five tons, the weight of this material on occasions collapse the tunnels underneath and the badgers have to dig a new entrance through the mound. This is the work of generations of badgers who have occupied their spare time tidying up and enlarging setts. NESTS In addition to their bed chambers underground, badgers make use of sunning nests, which they make up for use at or just above their favorite entrance, in some instances the sunning nests may be found in a sun trap in a much frequented private spot. This spot is identified by a round area with an open front, almost following the natural curvature of the badger's body. SANITATION The badgers sanitary arrangements are unrivalled by any other woodland creature. Any trace of uncleanliness around the sett, is usually young badgers who have not yet learned the full value of cleanliness. At a convenient distance from the sett a main trail may be found to end at the latrine area - here vertical holes are dug some six inches deep and about four inches across. Each hole being used as long as its capacity permits when full another is dug close to it.	Dutch translation: Grootte: hoogte 20 - 30 cm Lengte: 45 - 65 cm Gewicht: 6 - 11 kg Geboorte: jongen worden geboren in de maanden februari - mei, afhankelijk van plaats op aarde. Gemiddeld tussen de 2-5 jongen per worp. De jongen zijn blind bij de geboorte. Leefgewoonte: Leven meestal 's nachts, maar lopen ook overdag rond. Het zijn uitstekende gravers en leven alleen. Ze eten kleine knaagdiertjes. Ze worden ongeveer 12 jaar als ze gevangen zijn. Ze behoren tot de Taxidea Taxus, de Europese Das. De Das houdt van open weilanden, boerenbedrijven en bosranden. Ze kunnen ook in de bergen overleven, net zoals in moerasachtige streken en prairies. De Amerikaanse Das kom je tegen van Canada tot Mexico (in twee-derde van de VS). De Amerikaanse Das is het grootste exemplaar uit de Wezel familie. De Das heeft een mooie zwart-witte kop en heeft een witte streep van zijn neus tot zijn schouders. Het lichaam heeft een geelachtige glans. Ze hebben korte zwarte pootjes met lange klauwen aan de voorpoten. Die gebruiken ze om in de grond te wroeten. Deze gaten worden ingenomen door ander gedierte zoals muizen, slangen, enz. Het lange haar van de Das beschermt hen tegen slangenbeten (behalve als de slang in hun neus bijt). De Das kent maar een paar vijanden. Er zijn gevallen bekend dat Dassen zelfs paarden hebben aangevallen. De Was wordt het meest door de mens bedreigd. Als de Das in de hoek wordt gedreven, kan het zich uitstekend verdedigen. Het gewicht van de Das varieert sterk. In de zomer wordt een extra vetlaag gemaakt om te kunnen overleven tijdens de wintermaanden. Amerikaanse Dassen leven alleen met uitzondering van de paringstijd. De vrouwtjes brengen de jongen groot. Dassen hebben hun eigen leefgebied en als de ene Das op het leefgebied van de andere komt, zullen ze elkaar aanvallen. Het haar van de Das wordt/werd veelal gebruikt voor Paintbrush-kwasten (en ook voor scheerkwasten). Ontbossing en ontweiding zorgen ervoor dat het leefgebied wordt ingeperkt. De Das is echter een onmisbare schakel in het in evenwicht houden van het aantal kleine knaagdieren. De Europese Das hoort tot de familie der Mustelidae waar ook otters, marters en wezels toe behoren. De meeste nachtdieren in Engeland zijn de Dassen. Mannetjes Dassen in het wild kunnen 22 kg en 75 cm worden. Vrouwtjes worden iets kleiner en lichter. Ondanks het feit dat hun leefgebied wordt ingeperkt, komen er nog steeds veel in Engeland voor. ETEN: De Dassen eten wortels, insecten, wormen, kevers, kikkers, noten, fruit, kleine knaagdieren. In feite eet een Das alles wat hij tegenkomt. Het zijn goede "opruimers". Het worden voedselspecialisten in hun eigen jachtgebied. Men weet dit door dode Dassen te onderzoeken. Beschermende Kleuren: Afgaande op hun kleuren kun je stellen dat ze uitstekend geschikt zijn voor het nachtleven. Bij daglicht lijkt hun huid op afstand grijs, en als je dichterbij komt wordt het donkerder. De witte vlekken houden het licht beter vast, maar bij nacht is het beestje uitstekend gecamoufleerd. De Dassenhol De Dassenholen zijn allemaal ondergrondse tunnels en holen en een toevluchtsoort voor vele dassen. Ze hebben slechts 2-3 uitgangen in het dassenhol. Honderden jaren geleden hadden dassenholen soms wel 70 uitgangen. Dassen bewonen allemaal een eigen gedeelte van het dassenhol, waar ze zo nu en dan de gangen en de holen van schoonmaken. In de nachtelijke uren verzamelen ze ook nieuwe materialen voor hun hol: gras en takjes worden naar hun "slaapvertrekken" gesleept. In sommige dassenholen worden zelfs in de zomer de gangen bedekt met gras. Door al het materiaal dat ze verzamelen kan het totale gewicht aan gras en takjes wel oplopen tot meer dan 5000 kilo. Door dit gewicht zakken de onderste gewelven in elkaar en moeten de Dassen nieuwe vertrekken graven. Dassen bevolken vele generaties lang dezelfde Dassenburcht. NESTEN Naast "slaapvertrekken" maken Dassen ook "zonvertrekken" dichtbij hun favoriete uitgang. In sommige gevallen worden de zonvertrekken in een zonnige trap gemaakt. Deze plek is meestal rond met een open voorkant, en volgt veelal de contouren van het lichaam van de Das. Sanitair Zoals zoveel andere bosbewoners zorgen de Dassen ervoor dat ze hun behoeften niet al te dicht bij de Dassenburcht doen. En als het dan toch gebeurt, dan meestal door de jonkies. Ze doen hun behoeften vaak op enige afstand en graven hiervoor gaten van zo'n 15 cm diep en 6 breed. Zo'n gat wordt gebruikt todat het vol is en dan wordt het gedicht en een nieuw hol gegraven.
Written by: Ryan	(geschreven door)
[ Back to index Menomonee Falls ]