School year 2002-2003

[ back to index - terug naar overzicht ]





Voorwoord.

Ik hou mijn werkstuk over DE SIBERISCHE TIJGER.



Waar om ik het er over hou is omdat het mijn lievelings dier is, en het is een bedreigtdier soort is. De tijger leeft nog alleen in het oosten van SiberiŽ ( Rusland).
En als het zo door blijft gaan dan sterven ze uit maar verder in een ander hoofdstuk.

Hoofdstuk 1 voortplanting



De Siberische tijger heeft geen vaste paartijd.
Het vrouwtje is 3 tot 7 dagen vruchtbaar, 
en dat laat ze zien door sporen achter te laten zoals: Urine,  krapsporen.
En de draag tijd is 95-110 dagen van 2 tot 4 welpen en dan zijn ze nog blind.
En ook na twee maanden komen pas de tandjes door.
En meestal neemt de moeder de welpjes al op jacht tot ze een maand of 5/6 zijn.
En de welpjes verlaten het nest over twee maandan 
Zes maanden lang drinken de welpjes bij hun moeder melk.
En een welp moet zes manden oud zijn om te vangen (dieren).
Daarna moeten ze met hun moeder mee te leren dieren vangen.
Met twee jaar lukt het vaak al om grotere prooidieren te vangen.
In de leeftijd van drie tot zes verlaten ze hun moeder en zoeken een eigen territorium.
(Een territorium is een soort afgezet gebied van een tijger(Siberische)).

Hoofdstuk 2 voedsel en jacht



Ondanks zijn grote kracht en scherpe zintuigen heeft een tijger veel  tijd nodig voor de jacht.
Omdat hij meestal ŤŤn op de tien keer succes heeft bij een aanval.
Een tijger sluipt van 10-25 meter afstand van het prooidier.
En dan vlieg hij zonder dat ze hem in de bosje hoorden op het prooi dier af 
en grijpt het prooidier in zijn nek.
Daarbij blijven zijn achterpoten op de grond staan (tijger)en dan nog met een grote van meestal wel 3,8 meterlang.
Kleinere dieren worden met ŤŤn beet in de nek gedood, bijvoorbeeld dieren zoals reeŽn.
Een groter dier wordt eerst omvergeworpen en door een beet in de keel gewurgd.
Als de tijger de prooi mist dan volgt hij hem tot ongeveer 200 meter, maar misschien heeft hij dan meer succes.
Nadat de tijger het prooidier heeft gedood neemt hij het dier (slachtoffer) mee naar zijn schuilplaats. 
Dat is meestal vlak bij een meertje of een rivier want daar drinkt hij ook meteen.
Voordat hij de laatste restjes op eet verstopt hij de restjes en gaat hij slapen.
Vervolgens keert hij terug om het op te halen en eet de restjes op.
En dan zoekt de tijger een ander prooidier.

( het hoort niet bij het hoofdstuk van 2 en 3)

Wist u dit:
Tijgers zware prooidieren verslepen dat er 
vijf mannen nodig voor zouden zijn.

De tijger heeft minstens 9/10 kilo 
vlees nodig voor het ijskoude klimaat.

Hoofdstuk 3 leefgebied



Een Siberische tijger leeft voor namelijk in het uiterste oosten van Rusland (SiberiŽ).
Waar ze leven is meestal waar wel het hele jaar door sneeuw ligt, dan denkt u wel dat zijn vacht een opvallende kleur oranje is, maar als het winter of er sneeuw ligt dan wordt zijn vacht lichter (bijna wit).
Het woongebied waar de Siberische tijger leeft is altijd een territorium. 
Een territorium is een afgezet gebied met krapsporen en urine. 
Als een tijger in een territorium van een andere tijger komt dan gaan ze vechten, een uitzondering is een vrouwtjes tijger.
En waar ze leven is in bossen met veel sneeuw(oerbossen).
Zowel het mannetje als het vrouwtje zetten hun territorium af met urine en krapsporen.
Een territorium is zeer groot van de Siberische tijger van wel 3000 vierkante kilometer.
Als er voldoende prooidieren te vinden zijn, dan kan de tijger er wel jarenlang binnen de grenzen blijven.
Het kan gebeuren dat de tijger geen voedsel vindt, dan pakt de tijger weleens een vee of een huisdier om op te eten.
Zowel het mannetje als het vrouwtje markeren hun terrarium met urine en krapsporen op bepaalde bomen.
Alleen die van een vrouwtje over lappen weleens die van een mannetje en meestal gaan ze dan paren.
Mannetje verdedigen het territorium vaak ( bijna de hele dag ).

Hoofdstuk 4 soorten tijgers 

De Bengaalse tijger.

De Bengaalse tijger is de tijger is de tijger die het meeste leeft van de tijger.
Alle tijger( Bengaalse) is ongeveer nog 5000 exemplaren. 
De tijger leeft nog vooral in voor en achter IndiŽ en ook nog voor in Bangladesh, Bhutan, India, Myanmar,
En Nepal.
De tijger die ook wel bekent staat onder de namen de Indische tijger en de koningstijger.
Alhoewel vrijwel alle witte tijgers Bengaals zijn is de witte tijger geen raszuivere
Soort, aangezien hij vaak met andere soorten is gekruist.
Sommige witte tijgers hebben daardoor meer de fysieke eigenschappen van de Siberische tijger 
bijvoorbeeld. De Bengaalse tijger kan net zo lang worden als de 
Siberische tijger, Maar is niet zo massief als de Siberische tijger.


IndoChinese tijger 



Leefgebieden: Cambodja, Laos, MaleisiŽ, Myanmar,
Thailand, Vietnam. Deze tijger Deze tijger lijkt op de Bengaalse tijger 
maar dan kleiner en de vacht is donkerder van kleur.
Verder is de vacht om de buurt van het hoofd meer gevlekt dan gestreept.
Deze soort werk pas als aparte tijgerondersoort erkent om 1968.
Er leven er nog maar 30 van.


Zuid- Chinese tijger



Jammer genoeg staat deze tijger soort aan de rand van de afgrond.
Er zijn u nog maar minder dan of iets meer dan 30 exemplaren.
Door het afbranden van bossen en dood schieten, worden ze er bedreigd.
Ze proberen ze te pakken en dan te vokken.
Er zijn wel veel actie's voor het kappen en het dood schieten.
Maar het ergste wordt gevreesd dat ze uitsterven.

Sumatraanse tijger



De kenmerken van deze tijger is het streeppatroon 
op de vacht vaak zijn twee parallelle rijen strepen te zien.
En veder is de vacht donker van kleur.
Deze tijger is best wel klein, kleiner dan de Bengaalse tijger en de Siberische tijger.
Hij leeft in Sumartra het is een eiland in IndonesiŽ.
Er zijn nog 600 tot 800 exemplaren.


Bronvermelding:
www.wittetijger.nl/tijgers_algemeen_tijgersoorten.html 
http://www.lenekke.nl/Greenpeace/tijger 
http://www.artis.nl/modules/e_tijger_01 

 

Jeffrey

[ back to index - terug naar overzicht ]