School year 2002-2003

[ back to index - terug naar overzicht ]

 

Inleiding

Hoofdstuk 1 Algemeen

Hoofdstuk 2 Voortplanting

Hoofdstuk 3 Bedreiging

Hoofdstuk 4 Hulporganisaties

Hoofdstuk 5 Waddenzee

Bronvermelding

Afsluiting 

 

Ik ben Nicolette Tool.
Ik zit in groep 8.
Ik ben 11 jaar oud.
Ik houd mijn werkstuk 
over zeehonden omdat ik het
een lief en mooi dier vind,
maar ook omdat ik er graag 
meer over wil weten.

 

 

Zeehonden zijn zoogdieren dit betekend dat ze geen eieren leggen. Hun jongen
worden levend geboren.

Leefgebieden
Zeehonden komen in alle oceanen voor, maar vooral in koude streken. In warme zeeën leven er maar weinig.
Sommige soorten hebben zich aangepast aan het leven in zoetwater.

 

Op het rood gekleurde gebied leven grijze zeehonden:

Zeehonden leven ook in Nederland, bijvoorbeeld in het Waddengebied. Het liefst leven ze op rustige stranden waar ze in alle rust hun jongen groot kunnen brengen. Het vrouwtje moet namelijk aan land zijn als haar jong geboren moet worden.

Zeehonden vechten om de beste stukjes zand. Ze klappen hun lijven tegen elkaar en maken een luidruchtig geluid. Zo krijgt ieder zijn eigen stukje strand.

Voedsel
Zeehonden eten vijf kilogram vis per dag.

Zintuigen
Je ziet de oren van de zeehond niet maar hij heeft ze wel. Als ze uitstaken zou hij minder hard kunnen zwemmen.

Zeehonden hebben scherpe hoektanden maar kouwen doen ze niet. Ze laten de hele vis door hun keel glijden. Hun snorharen zijn heel gevoelig. Dat is goed want ze kunnen hun prooi  daardoor vangen. Ze voelen door de stroming waar de vis naartoe zwemt

De zeehond kan goed in het water kijken. Zelfs in troebel water.

Zwemmen
Een zeehond kan twintig minuten onder water blijven. Zo kunnen ze ook onder water slapen.  De zeehond is sneller in het water dan op het land. Toch kun je hem op het land moeilijk bijhouden.

Gewicht 
De mannetjes zijn drie komma vijf meter lang en ze wegen 315 kilogram. De vrouwtjes zijn twee komma vijf meter lang en ze wegen  tweehonderd kilogram.

Voortplanting grijze zeehond
Het vrouwtje kan jongen als ze ongeveer vijf jaar oud is.
Het beste van januari tot februari. Na een draagtijd van twaalf maanden wordt het
jong ongeveer in december of januari geboren. De geboorte duurt ongeveer vijftien
minuten. Ze kunnen de bevalling uitstellen tot ze een plekje hebben gevonden dat
rustig is. 
Het jong heeft een mooie witte vacht. Dit is een schutkleur omdat het jong meestal
op het ijs of in de sneeuw geboren wordt. Na drie weken zogen bij de moeder verlaat
de moeder het jong en moet het voor zichzelf zorgen. De moeder heeft in de zoogtijd
niet gegeten en is dan ook erg afgevallen. Ze moet dus goed eten.
Het jong krijgt zijn volwassen vacht en moet zelf vis vangen. Dat gaat niet meteen goed maar hij heeft een dikke vetlaag als reserve opgebouwd in de zoogtijd. Een zeehond herkent haar jong aan de geur en geluid.

     Grijze zeehond

Voortplanting gewone zeehond
De mannetjes kunnen paren tussen zes en zeven jaar. De vrouwtjes van af drie jaar.
De beste tijd om te jongen is augustus. Na zeven maanden wordt het jong geboren. 
De geboorte gebeurd op een wad dat is bij eb een droogvallende gronden. Het jong
heeft meteen zijn volwassen vacht en moet na 6 uur al kunnen zwemmen. De 
verharing vindt voor de geboorte al plaats. Een zeehond herkent zijn jong aan de geur.
De jongen worden vier of vijf weken gezoogd op zandbanken. Het moet rustig zijn onder het zogen als de moeder zou schrikken en het water in zou springen zou het jong zijn moeder kwijt raken en akelig beginnen te huilen. Vandaar heten de jongen van een zeehond huilers.


Geboorte van een gewone zeehond.

 


Toekijkende mensen naar Zeehonden.

De dieren en planten zijn in evenwicht met elkaar net zoals de dieren in het tropisch regenwoud. Als er een dier of plant dood gaat kan een ander dier die die planten
of dieren eet ook dood gaan. Door vrachtschepen die olie of andere giftige stoffen in het water lekken gaan dieren of planten dood. Zo kunnen ook andere dieren  dood gaan. 

Een gevaar voor de zeehonden zijn mensen. In ongeveer negentienhonderd werden tienduizend zeehonden door mensen dood gemaakt. Sinds  1962 is het verboden om in Nederland op zeehonden  te jagen. In 1972 werd het ook verboden in Denemarken en in Duitsland. Er kwamen toen meer zeehonden. Door vervuiling en andere schadelijke dingen werden het er steeds minder. Tegenwoordig zijn de grootste  bedreiging voor de zeehond toeristen die toekijken als er een jong geboren wordt of als er een jong bij zijn moeder zoogt. Ook een gevaar is dat in de zomermaanden schepen aan legen bij zandplaten of banken die door zeehonden gebruikt worden. Ook straaljagers, vliegtuigen, militaire oefeningen en boorplanten veroorzaken veel onrust. Vooral de jongen lopen veel gevaar. 


Leefgebied van de zeehond wordt vervuild

Fabrieken gooien afvalstoffen in rivieren; deze rivieren raken daardoor vervuild.
Ook al zijn er maatregelen gekomen, nog
wordt er veel water vervuild. Zeehonden
kunnen het vuil binnen krijgen en dat is
een groot gevaar want die zeehond die het
binnen krijgt kan daar aan doodgaan. 

Het aantal dode zeehonden blijft door deze dingen nog steeds stijgen.

 

Er zijn verschillende organisaties die de zeehonden helpen. Zo heb je Pieterburen, Greenpeace en Ecomare.

Pieterburen 

Pieterburen is een opvang voor aangespoelde zeehonden. Als er een zeehond aan spoelt, schiet Pieterburen te hulp. Wanneer de zeehond aankomt in Pieterburen wordt hij eerst onderzocht  door een dierenarts. Hij wordt gewogen en gemeten er wordt bloed afgenomen en ook worden er swalies uit zijn bijvoorbeeld zijn neus gepakt (swalies is een  soort slijm). Als ze denken dat de zeehond iets heeft, wordt er een echoscan of  röntgenfoto gemaakt. Als het dier ziek of gewond is, komt er een specialist. Dan wordt hij in een ruimte gedaan waar hij geen anderen zeehonden kan besmetten. Daar krijgt hij goed voedsel, wordt goed verzorgt en krijgt vooral veel rust. Zo kan hij goed genezen. Als hij dan eindelijk is hersteld mag hij in een verblijf bij anderen zeehonden.
Maar dan wordt de zeehond ook zo snel mogelijk weer terug gezet in zijn eigen 
leefgebied.
Je kan Pieterburen ook bezoeken op internet www.zeehondencreche.nl  of je kunt
naar de zeehonden opvang zelf gaan. Je kan er jongen, oude, zieken en al weer wat gezondere zeehonden zien.

EHBZ
Langs de kust van Nederland en België tot in Frankrijk is de EHBZ (eerste hulp bij
zeehonden) netwerk opgezet. Als ze horen dat er een zeehond is gevonden ergens 
langs de kust schiet de dichts bijzijnde post te hulp, zodat de EHBZ medewerkers
zo gauw mogelijk bij het dier zijn met het eerst hulp materiaal.
Zij zegen dat op het dier hun hulp nodig heeft op niet. Als het dier echt hun hulp
nodig heeft maken ze het dier klaar om naar Pieterburen te gaan. 
Via de EHBZ posten worden er jaarlijks ongeveer 100 zieken zeehonden
en huilers (jongen zeehonden die hun moeder zijn kwijt geraakt) naar Pieterburen
gebracht.

Ecomare

Ecomare is ook een zeehonden opvang.  In 1952 begon de directeur meneer de Haan van het Texels museum als allereerste in Europa met opvang van pasgeboren zeehonden. De zeehonden die ze opvangden waren huilers en hadden dus hun moeder verloren of waren gewond.
Toen in de jaren 50 het zeehonden aantal minder werd was het werk van Ecomare
erg belangrijk. In die tijd werden veel zeehonden gered die anders dood zouden 
gaan.  
In de loop der jaren stopte de jacht. In plaats dat het opvangcentrum de  Zeehonden veilig bij zich hielden, lieten ze de zeehonden weer vrij als ze beter waren en weer voor zich zelf konden zorgen.  Ecomare kan je bezoeken op het internet www.waterland.net/ecomare/ maar ook kun je naar de zeehondenopvang zelf gaan.

Greenpeace


bemaning Greenpeace 

In 1972 wilde de Vereningde Staten opnieuw een atoomproef doen op Amchitka een eilandje voor de kust van Alaska. Allerlei wetenschappers en natuurbeschermers aan de westkust van Canada en de Verenigde Staten maakten zich veel zorgen over de test die een groot  deel van Amchitka kapot zou maken. Toen kwam een groepje Canadezen op het idee naar Amchitka toe te gaan. Ze vertrokken september 1971 in een oude visserboot die ze doopte als greenpeace dat betekend groene vrede maar  zijn er nooit aangekomen.
Wel hoorden de hele wereld wat ze gedaan hadden en hebben van Amchitka een vogelresevaat gemaakt en ook was Greenpeace geboren. Later heeft Greenpeace nog veel meer dingen gedaan (ook voor de zeehond) en doet dat nu nog steeds. Nu heeft Greenpeace kantoren in 40 verschillende landen.
Je kunt Greenpeace bezoeken op internet www.greenpeace.nl 

 

In de Waddenzee leven veel dieren zo ook de zeehond. Er leven van de 19 soorten zeehonden en alleen de Gewone zeehond en de Grijze zeehond in de Waddenzee. 

De Waddenzee is erg geschikt om te leven voor de zeehond. Eb en vloed  zorgen ervoor dat er veel drooggevallen zandbanken zijn waar ze op kunnen rusten, hun jongen op kunnen laten zogen en in de zon liggen zodat ze vitamine D aan kunnen maken. Dat is nodig voor de verharing.
Er komen steeds meer zeehonden voor in de Waddenzee. Het aantal stijgt sinds
1989 per jaar wel met 16,5 procent. Aldus P. Rijnders onderzoeker van een 
wetenschappenlijk platform (het platvorm Aldus) zegt dat dit komt doordat
er meer zeehonden worden geboren, dat er minder dood gaan en doordat er 
in 1989 veel werd gedaan om de giftige stoffen in de Waddenzee te verminderen.

Nu zakt het aantal zeehonden in de Waddenzee weer. Er zijn ongeveer 170 dode
zeehonden. Volgen A. Osterhaus zijn de meeste dood gegaan door het zeehonden
Phocine Distemper Virus (PDV) 

In 1988 heersten het virus ook al en er is maar liefst 60 procent van de zeehonden
dood gegaan. Het duurden maar 4 of 5 maanden. Pieterburen is de zeehonden aan het helpen en hebben daarvoor 30.000 euro ontvangen. 



In Zweden, Noorwegen en Denemarken hebben al ongeveer 2000 zeehonden het virus.

 

Het boek: zeehonden, zeeleeuwen & walrussen.
Schrijver: Andrew Cleace
De plaatjes: Niet gebruikt
Uitgeverij: Atrium

De site van: Pieterburen
De website: www.zeehondencreche.nl 

De site van: Discovery Planet 
De website: www.planter.nl/planet/ 

De site van: Ecomare
De website: www.waterland.net/ecomare/ 

De site van: Greenpeace
De website: www.greenpeace.nl 

De site van: De Telegraaf
De website: www.telegraaf.nl 

Dit was mijn werkstuk. Ik heb er met veel plezier aan gewerkt. En heb ook erg veel van dit werkstuk over de zeehond geleerd.

[ back to index - terug naar overzicht ]