School year 2002-2003

[ back to index - terug naar overzicht ]



Inhoudsopgave.

Inleiding.
 
Hoofdstuk 1.
"De zeehond in de Waddenzee".
 
 Hoofdstuk 2.
"Waar leven ze?"
 
Hoofdstuk 3.
"Soorten".
Hoofdstuk 4.
"Het eten".
 
Hoofdstuk 5.
"Zintuigen en lichaamsfuncties".
Hoofdstuk 6.
"Jonge zeehonden en paring".

Hoofdstuk 7. 
"Bedreigd".

Bronnen.
Afsluiting.


Zeehond wordt gevoerd.

Inleiding.

Ik ben Nikki.
Ik ben 11 jaar.
En ik kom uit Nederland. 
Ik zit op Basisschool "De Wadden".
In groep 8.
Ik hou van lezen, streetdance, volleyballen en computeren.

Ik hou mijn werkstuk over zeehonden.
Ik heb het onderwerp gekozen omdat het een bedreigd diersoort is, en omdat ik het mooie dieren vind.
Ook valt er wel wat over te vertellen.

 


Zeehondje wordt vrij gelaten.

Nu woorden zeehonden ook nog bedreigd.
Er zijn acties bezig te voorkomen dat ze uitsterven.
Bij sommige zeehonden spuiten ze verf op hun pelzen (vachten) zodat mensen hun vacht niet meer wilt om er bontjassen van te maken, want wie wil er nou een bontjas met verf er op?????

Wil je hier meer over weten????
Lees dan verder in mijn werkstuk.

Veel plezier!!!!!!!!!!!!!

 

Hoofdstuk 1.
"De zeehond in de Waddenzee".

Het enige zoogdier dat in de Waddenzee leeft is de zeehond.
Zeehonden hebben geleerd om zowel op land te leven ook in zee te leven.
De zeehonden zijn typische kustbewoners.
Op land worden de jonge geboren en gevoed, dat heet bij zeehonden "zogen".
Ze liggen ook graag in de zon te luieren.
De zeehonden in de Waddenzee hebben te maken met eb en vloed.


Zeehonden die aan het zonnen zijn.



Op sommige plaatsen in de Waddenzee hebben te maken met eb en vloed.
Op sommige plaatsen in de Waddenzee valt het regelmatig droog.
,Tweemaal, per 24 uur, gebeurt dat elke dag weer.
De gewone zeehond die in de Waddenzee leeft heeft ook een Latijnse naam: "Phoca vitulina".
De gewone zeehond is een echte Waddenzeehond.
In 1999 leefden er in Nederlandse Waddengebied 2000 volwassen zeehonden.
En in Zeeland waren dat er in 1997 zo ongeveer rond de 60.
Heel erg dicht bij de kust is voedsel, land en allemaal dingen die een zeehond nodig heeft om te leven.


Grijze zeehond.

Waar de grijze zeehond vooral voorkomt is langs de Britse kuste en ronde de schotse eilanden, maar er leeft ook een groep in de Waddenzee.
Grijze zeehonden zijn wat groter dan gewone zeehonden.
De mannen kunnen 2 meter lang worden en 330 kilo worden.
Deze zeehonden zijn ook nieuwsgieriger en minder schuw dan gewone zeehonden.


Klein zeehondje.

Hoofdstuk 2.
"Waar leven ze?" 

Zeehonden leven in zeeŽn waar veel voedsel is.
Bijv.: in de Noordpool en de Zuidpool.
En een paar soorten zoals de zeeleeuw en de monniksrob die leven in de subtropische en tropische gebieden.
In de Grote Oceaan langs de kust van Zuid-Amerika ligt veel voedsel.
Door de koude zeestroom van uit het Zuidpool gebied, en ook langs de kust van West-Afrika, in de zee "Atlantische Oceaan", ligt een goed voedsel gebied voor de zeehonden.
Maar s'winters komen er veel zeevogels, maar ook zeldzame monniksrobben uit de Middellandse zee.
De grote witte haai eet niet alleen mensen maar ook zeehonden, en ook graag jonge zeehonden.
Zowat alle zeehonden krijgen wel is last van witte haaien.
Deze beesten komen ook nog wel is voor in de Atlantische kust van de Verenigde Staten, en vooral in de buurt van de landen:"Long IJsland en New Engeland".
Het zou dus kunnen zijn dat er daar nog zeehondengroepen waren, maar daar komen ze nu niet meer voor.



Hoofdstuk 3.
"Soorten".

Er leven heel veel zeehonden misschien wel rond de 300.000 soorten, word er geschat.
Sommige leven in warme gebieden en andere soorten leven weer in koude gebieden, zoals de Zuidpool.
De baardrob bijv. leeft in koude gebieden.
De monniksrob leeft in warmere gebieden, hij is ook een stuk slanker.
Ook voor de krillrob geldt hetzelfde.
Er is ook nog een groep die op zeehonden lijken, dat zijn de zeeleeuwen.
De zeeleeuw heeft echte oren, die goed te zien zijn.
En ook hebben ze kleine poten en vinnen.
De walrus stampt daar ook van af.
Hij heeft lange scherpe slagtanden.
We hebben ook nog de zadelrobben ze leven in het hoge noorden, aan de kusten van: Rusland, Canada en IJsland.
De klapmuts komt in dezelfde streken voor als de zadelrob.


Zeehond.

Nog meer soorten: 

Harbourzeehond Er zijn nog veel meer soorten op de wereld, te veel om op te noemen.
ringelrob
Weddellzeehond
oorrob 

Pelsrob baardrob 
Geringde zeehond 
zeeolifant
Gewone zeehond 
zeeluipaard
Grijze zeehond 


Hoofdstuk 4.
"Het eten".

De zeehonden eten hun eten onder water op.
Veel water komt er niet naar binnen als ze eten, dus ze verdrinken niet.
Daarvoor heeft de zeehond iets aparts in zijn bek.
De zeehond drukt zijn tong achter tegen zijn gehemelte, en sluit dan zo zijn keelgat af en de rest ook.
Elke soort zeehond eet zijn eigen voedsel op, maar roofdieren zijn het allemaal.
De zeehonden die krill eten leven in het Zuidpool gebied.
Zeeluipaarden en zeeleeuwen eten alles wat ze te pakken kunnen krijgen.
Ook vooral pinguÔns en zeevogels.
Zeeluipaarden jagen ook op andere kleine zeehonden.

Hoofdstuk 5.
"Zintuigen en lichaamsfuncties".

De neusgaten van een zeehond zijn normaal altijd gesloten.
Maar als ze moeten ademhalen gaan ze weer open, dus onder water gaan ze vanzelf weer dicht.
Dan nemen ze niet snel even adem boven water maar slaan ze wat lucht op in hun spieren.
Als de zeehond wat dieper gaat moet hij meer ademhalen, want onder water staat er veel druk op hun lichaam.
De zeehond kan overal slapen: onderwater, boven op het water(drijvend)of op het land.
Als een zeehond onder water slaapt, moet hij om de 5 a 6 minuten, nog slapend, even met zijn kop boven water komen.

Zeehonden hebben hele mooie ogen, maar goed mee kijken kunnen ze niet.
Maar onder water als er zowat geen licht is, kunnen ze wel wat licht opvangen, maar scherp zien ze niet.
Als een mens een zeehond nadoet vanaf een afstand, blijven ze gewoon liggen.

Wat goed ontwikkeld is zijn de snorharen van de zeehond.
Vaak zie je wel is een zeehond "snoezelen"met jonge zeehonden.
Als ze met hun snuiten dicht tegen mekaar aanzitten lijkt het net alsof ze elkaar snorharen kietelen.
In ieder geval zijn ze rijk voorzien van zenuwen.
Het is nog niet bekent wat ze ermee voelen.

De neusholte is erg klein en is het reukcentrum in de hersens die maar zwak ontwikkeld is.
Maar toch kunnen de vrouwtjes zeehonden hun jong herkennen aan de geur.

En over de smaak van de zeehonden is zowat niks bekend.
Ze eten vis die op die plek voorkomt en stopt in 1 keer die hele vis naar binnen.


Hoofdstuk 6.
"Jonge zeehondjes en paring".

Rond eind Juni en begin Juli worden de jonge zeehondjes geboren.
Zeehonden bevallen op een rustig plekje op land.
De bevalling duurt een paar minuten.
Als tijdens de bevalling het vruchtvlies niet is gebroken, scheurt ze hem zelf met haar nagels kapot.


Er wordt een zeehondje geboren.

Hij is er uit.

Ze bekijkt hem even.

Een paar uren daarna gaat ze met haar jong het water in.
Als het jong moe wordt, of er is iets anders, gaat de moeder extra langzaam voor haar kleintje.
Als de zeehonden nog een harige vacht hebben, kunnen ze beter niet het water in gaan, want dan kan hij misschien een longontsteking oplopen, dat kan dodelijk zijn.
Wat ook belangrijk is, is het contact tussen moeder en kind.
Moeder verzorgt vier weken lang haar kleintje, en als dan zo'n zeehond voor zich zelf moet zorgen, begint hij klagelijk te huilen.
En als de moeder nog in de buurt is, kan ze nog op het geluid afkomen.
De melk die ze geeft is zeer voedzaam voor haar jong.
In koeien melk zit maar 4% vet in de melk, maar in de melk van een zeehond zit wel 45% vet, en dat heeft een zeehond goed nodig voor zijn dikke speklaag.

Als de mannetjes gaan paren met de vrouwtjes, vechten de mannetjes eerst om een mooi plekje op land.
Als het midden in de winter is, komen er groepen van 10 tot 15 vrouwtjes walrussen bij groepen in het Noordpool gebied.
Als de vrouwtjes er aan komen laten de mannetjes meestal een galmend geluid horen.
Zo willen ze de vrouwtjes dwingen om het water in te gaan, om te paren.
Californische zeeleeuw heeft soms wel is 16 vrouwtjes.


Hoofdstuk7.
"Bedreigd".

De ijsbeer en de orka zijn natuurlijke vijanden voor de zeehond, maar ze komen niet in het waddengebied voor.
De mens is de grootste vijand van de zeehond.
Mensen bedreigen zeehonden of veel manieren:
- Jagen.
- Verstoring, bijv. van boten of vliegtuigen.
- Vervuiling. 



Aangespoelde zeehonden hebben ze beter gemaakt en laten ze nu weer vrij.

Al heel lang jagen mensen op robben om hun vlees en olie die je uit hun vacht kan halen, en om hun pels.
Jagers verdienen veel aan de vacht van een zeehond.
Wan ze maken van die vacht: bontjassen.
Mensen die hier tegen zijn, spuiten verf op de vacht van een zeehond, want wie wil er nou een bontjas met verf er op?
Hier staan een paar acties die er voor zorgen dat ze niet uitsterven:
- Greenpeace
- Ecomare (helpt ook mee)
- Pieterburen (doet er ook wat aan)

Er werden toen ook zeehonden gewoon maar dood geknuppeld of soms wel levend gevild.
Je moest sinds 1954 een vergunning hebben om op zeehonden te jagen.
Eigelijk storven ze bijna uit doordat de mensen er op hebben gejaagd.
In Noord-Canada word er nog steeds op hun gejaagd.
Het meest schadelijke diersoort vond men toen de zeehond.
In de Tweede Wereldoorlog, kreeg je 3 euro als je 1 zeehond dode.


Bronnen.


Tekst:
Titel: Zeehonden.
Schrijfster: Edith Scheuder.
Uitgever: De Ruiters.

Titel: De zeehond (Dieren in gevaar).
Schrijver: Michael Bright.
Uitgever: De Ruiter.

Titel: De Waddenzeehond.
Schrijvers: N. van Leeuwen-Seelt en Peter Reijnders.
Uitgever: Landelijke Vereniging tot Behoud van de Waddenzee Harlingen.

Plaatjes: Internet:
www.ecomare.nl 
www.zeehondencreche.nl 



Afsluiting.

Ik vond het best wel leuk om een werkstuk te maken over zeehonden.
Het was wel moeilijk maar her is mij toch gelukt.
Ik heb er veel van geleerd.
Zoals bijv. wat voor een beest een zeehond is en hoe hij in mekaar zit, wat voor soorten er allemaal zijn, hoe de jonge worden geboren en natuurlijk waarmee en waarom ze worden bedreigd.
En nog veel meer.

Ik heb het met plezier gedaan!..


NIKKI 

[ back to index - terug naar overzicht ]